LichaamsTAAL

Doelstellingen

Het uiteindelijke doel is om in de wijken communities te creëren waarin ouders samen met hun kinderen bezig zijn met de Nederlandse taal op een speelse en dansante manier. Vanuit dans ervaren de ouders met hun kind hoe fijn het is om samen tijd door te brengen en vanuit die gezamenlijke ervaring gaan ze met elkaar in gesprek.

Concept en werkwijze

SALLY Dansgezelschap Maastricht pakt samen met DigiTAALpunt+ laaggeletterdheid aan in de wijk. Op laagdrempelige manier worden ouders met hun kind(eren) getrakteerd op een dansante kick-off waarbij ze samen plezier maken. In de weken daaropvolgend gaan de ouders, met ondersteuning van de jeugdopbouwwerkers, met hun kind in gesprek over wat ze ervaren hebben tijdens de kick-off en werken ze thuis verschillende dans- en schrijfopdrachten uit. Rondom het universele thema van de kick-off wordt door de bibliotheek een leespakket samengesteld dat helpt om het thema verder te ontdekken. Op die manier ervaren ouders en kinderen hoe prettig het is om samen kwalitatieve tijd door te brengen en wordt het lezen gestimuleerd. Na 3 weken met de opdrachten bezig te zijn geweest, koppelen we in het wijkcentrum de ervaringen terug tijdens de Dansante Bingo. Hierdoor ontmoeten ouders elkaar en ontstaat er idealiter een community waarbij men elkaar treft, waar ze ervaringen kunnen uitwisselen en elkaar aansporen om te blijven (voor) lezen. De communicatie tussen ouders, kinderen en begeleiders begint vanuit lichaamstaal en gaat organisch over in het spreken, lezen en schrijven van de Nederlandse taal zodat zowel ouder als kind het vertrouwen in zichzelf en elkaar vindt om zichzelf in taal uit te drukken.

Speerpunten:

Gezin, dans, taal, ontmoeting, plezier. Op deze manier hoopt DigiTAALpunt+ nieuwe ouders en hun kinderen te kunnen bereiken en zo in samenwerking met de jeugdopbouwwerkers laaggeletterdheid aan te pakken.

Doorkijk 4 jaar:

De verwachting is dat het project ‘LichaamsTAAL’ een gevestigd programma wordt in minstens 3 wijken in Maastricht. Er ontstaat een groep met peers die elkaar ook los van het project ontmoeten en er zullen meer ouders vanuit de wijken naar de bibliotheek komen. Daarna hopen we ook in andere wijken met dit concept aan de slag te kunnen gaan.

Door wie

SALLY Dansgezelschap Maastricht en DigiTAALpunt+ vanuit Centre Céramique bibliotheek, Traject en Kaleidoscoop.

Videoreportage - januari 2024 - Biël Went Bosch

TEKSTREPORTAGE -  JANUARI 2024 - CLAIR SILLEKENS

Nederlands leren met dansers - een namiddag met basisschoolleerlingen en Sally in de bibliotheek 

Samenkomen doen ze op de tweede verdieping van de bibliotheek in een afgezonderde ruimte. Hier zijn al twee van de drie samenwerkende partijen aanwezig; een danser van Sally is er en ook twee medewerkers van de bibliotheek. Ze wachten alleen nog op de juf van de basisschool, maar die neemt ook alle kinderen mee, dat duurt dus nog eventjes. De ruimte kijkt uit op steigers; er wordt aan de gevel verbouwd. Gelukkig staat er een grote, veelbelovende tafel in het midden van de ruimte en een troonachtige stoel in de hoek. Twee dames van de bibliotheek hebben stapels boeken op tafel gelegd die ze langzaam beginnen uit te stallen. Ze werken met categorieën; strips, informatief, fantasie, .. Sommige boeken worden rechtop gezet, anderen neergelegd. Soms blijkt de categorie moeilijk te bepalen omdat het in twee categorieën zou kunnen. 

Dan komen de kinderen als een kluitje binnen; ze zijn samen met de juf van school af hierheen gekomen en zijn nog enthousiast van de wandeling en het pand waarin ze net de roltrap naar boven hebben genomen. Sommigen komen wel vaker in de bibliotheek, anderen zijn er voor het eerst. Druk pratend komen ze dan ook de ruimte binnen en het duurt even voor het stil is en een mevrouw van de bib het woord neemt. Ze vertelt over Centre Céramique, wat een bibliotheek zoals deze inhoudt, dat er heel veel soorten boeken te vinden zijn en dat ze daar straks een kijkje gaan nemen. Maar eerst is het de bedoeling dat ze zich om de tafel heen verdelen en een kijkje in de boeken nemen. Dat doen de kinderen aardig enthousiast. Sommigen laten het groepje boeken waar ze het dichtst bij stonden vlug achter om naar een ander groepje boeken te lopen, maar als ze eenmaal een boek vinden waar ze interesse in hebben, zijn ze stil of laten verwonderd wat zien aan degene die naast hen staat. Één van hen staat samen met haar buur gebiologeerd in een boek over zeedieren te kijken en wijst voortdurend dingen aan.  Een ander vindt na lang zoeken een boek wat haar fascineert en vraagt of ze het mag lenen.

Na een poosje neemt de mevrouw van de bib weer het woord en deelt blaadjes met opdrachtjes uit. Er staan bijvoorbeeld letters op die ze in tweetallen moeten gaan zoeken in de boeken om dan het woord op te schrijven waar die letter in staat. De kinderen ogen enthousiast en gaan meteen aan de slag. Daarna moeten ze dingen opschrijven die ze zien op de tekeningen in de boeken. Dat gaat bij sommigen heel eenvoudig, anderen komen wel op de Engelse woorden ervoor en anderen overleggen met de juffrouw wat ze kunnen opschrijven.

Nadat ze met elkaar gedeeld hebben welke dingen ze gevonden hebben, wordt hen uitgelegd dat ze op Letterspeurtocht zullen gaan. Ze worden verdeeld in vier groepjes van vier en krijgen een kleur toebedeeld. Er wordt aangewezen in welke ruimte ze moeten zoeken en dan gaan ze aan de slag en langzaam maar zeker beginnen er telkens meer letters op de vloer te verschijnen. Uiteindelijk vormt het oranje groepje het eerst een woord: ‘leesboek’. 

Vervolgens verzamelen de kinderen om de hoek op dezelfde verdieping. Hier is een houten tribune waar de kinderen op kunnen gaan zitten. De mevrouw van de bibliotheek heeft hier al wat geschreven op het bord en leest het gedicht dat er op staat voor. 

Dan pakt ze een boek op en laat de voorkant zien. ’Terra Ultima’ staat erop, van Raoul Deleo. Terwijl ze de eerste pagina laat zien, zegt ze; ‘Hier zien jullie een onbekend we-reld-deel. Zien jullie dat? Dat betekent dat het een stuk-je van de wereld is.’ 

Ze bladert verder door het boek en wijst dingen aan. Soms slaat ze een pagina over, soms stelt ze een vraag over wat er te zien is op de foto. Er klinken veel verwonderde geluiden vanuit de kinderen. Er is bijvoorbeeld een Zwaan te zien, die althans qua kleur, veren en hoofd daar op lijkt, maar die als lichaamsvorm meer weg heeft van een slang. Als er gevraagd wordt wat de naam kan zijn van het dier op de volgende pagina, vliegen er namen door de ruimte. ‘Flert’ schreeuwt de één, ‘een Haringo’ roept een ander. 

Als de kinderen klaar zijn met het bekijken van het boek en het tijd wordt om weer richting school te lopen, worden er tasjes uitgedeeld met activiteiten om mee naar huis te nemen. Daar zit bijvoorbeeld een boekje in en wat geprinte puzzels met letters erop. Zo kunnen ze ook thuis nog verder spelen, voordat ze naar de bib komen om zelf een boek te lenen. 

(Dit is de reportage naar aanleiding van een namiddag die groep 7 en 8 doorbrachten in de bibliotheek, voorbereid door de bibliotheek en dansgezelschap Sally. Een aantal weken later was er een samenkomdag waarbij de kinderen in het weekend met hun ouders vrijblijvend konden langskomen op een evenement van de bib en Sally waarbij een dansvoorstelling werd opgevoerd, de kinderen werden aangemoedigd om te bewegen en de bib samen met de ouders werd verkend. Dit is op sommige foto’s en in de video te zien.) 

FOTOREPORTAGE -  JANUARI 2024 - VINCE VAN DE POEL