De Queer Art Club
De Queer Art Club is een plek waar queer mensen die affiniteit hebben met kunst gezamenlijk kunnen creëren. Oprichter Willow bedacht deze creatieve hotspot omdat ze als queer persoon de behoefte had om andere gelijkgestemden te kunnen ontmoeten buiten het nachtleven. Een plek waar samen dingen maken de kern is, maar waar - door de samenstelling van mensen - er ook ruimte is voor ontmoeting en gesprek.
Videoreportage - Januari 2024 - Biël Went Bosch
TEKSTReportage - januari 2024 - Clair Sillekens [bewerkt]
Een workshop kleding maken en wat de Queer Art Club voor de oprichter en deelnemers betekent
Schijnt de zon door de wit-doorzichtige gordijnen en het raam van één van de ruimtes van Kumulus West naar binnen op 27 januari 2024. In de hoge ruimte staat een muurkast met daarin blauwe bakken vol materiaal - scharen, kwasten - die verklappen dat het een lokaal is voor kunsteducatie. Vandaag draait er muziek uit de jaren tachtig en is het lokaal ingericht als naaiatelier.
Over de twee lange tafels in het midden staan zeven naaimachines en een lockmachine verdeeld. Ook een strijkplank en paspoppen staan klaar en er is een tafel vol met garens, stofrestjes, scharen en stiften. Daartussen bewegen zich twaalf mensen met patronen of stukken stof; ze zijn al druk in de weer.
Iemand met een camel-kleurige trui, een bruine broek en parelketting loopt telkens naar de verschillende deelnemers toe om uit te leggen wat de volgende stap inhoudt van het maken van de trui. Sommigen hebben kleurrijke printjes en anderen een effen wit, felgroen of roze stofje uitgekozen voor de trui. Die stofjes zijn ze de dag ervoor samen gaan kopen op de markt.
Het is een groepje waarvan niet iedereen elkaar al even goed kent, maar ze hebben wel twee dingen gemeenschappelijk; ze zien zichzelf als queer en hebben affiniteit met kunst. Zij komen samen op een plek waar samen dingen maken de activiteit was, maar waar - door de samenstelling van mensen - dingen besproken kunnen worden die je gezamenlijk ervaart of die relevant zijn wanneer je queer bent.
Tijdens deze bijeenkomst staat ze in het midden van de ruimte in een roze truitje een blauwe trui in elkaar te zetten. Naast haar kruipt iemand over de grond - op zoek naar een naald - en af en toe slaakt iemand een kreetje als de naaimachine nét iets sneller gaat dan gewenst. Er klinkt gegiechel en er wordt druk overlegd; voor de meesten van hen is het de eerste keer dat ze een kledingstuk in elkaar zetten.
Al is iedereen gefocust op zijn eigen trui, vragen ze elkaar regelmatig om even mee te kijken en wanneer twee mensen in een nog mouwloze trui voor de spiegel een vreugdedansje maken, klinken er enthousiaste kreetjes vanuit alle kanten.
Aan het einde van de workshop wordt er - voordat er in een snel tempo opgeruimd moet worden - nog even de tijd genomen om een afspraakje te maken om de truien af te werken en om de docent te bedanken. Na het opruimen zeggen ze gedag en wandelen de deelnemers het gebouw van Kumulus uit met vrienden en truien in wording.
FOTOReportage - januari 2024 - Vince van de Poel
